Youn Sun Nah's 2013 Album Lento before Youn Sun Nah Quartet's İstanbul Borusan Concert on February 6th, 2014

Let's give some biographical information first: Youn Sun Nah's original name is Na Yoon-sun and she was born in South Korea in 1969. Her mother is a musical actress and her father is a prominent conductor in the country. We don't see any important music related activities besides her role in a musical until she decided to go to Paris in 1995 to study jazz and chanson. Following her education in many famous and long-established jazz schools in France, we see 5 albums until the ACT related part of her career begins between 2008 and 2009: Reflect(2001), Light for The People(2002), Down By Love(2003), So I Am...(2004), Memory Lane(2007). During this period she starts to take stage with her own quintet and became known to Europe. Many awards taken from Korea, Grand Prize from Jazz à Juan Concours and an invitation from world famous jazz stage of US, Jazz At Lincoln Center result in her presentation also to the world stage. After the first five albums including performances from many genres, produced in 2008 but released from ACT in 2009 the album Voyage promotes her career with the very important Chevaliers of the Ordre des Arts award, which was given to many celebrity artists such as David Bowie and Dee Dee Bridgewater before. Meantime, top places in the charts, many awards and encouraging reviews from all around the world are begun to be taken rightfully. Released again from ACT in 2011 and including a spectacular cover of Metallica's Enter Sandman, the album Same Girl triggers starting of another important period in her career which is full of concerts and important awards such as ECHO's 2011 Best International Jazz Vocal among other important candidates such as Stacey Kent and Lizz Wright. The last album Lento is released in 2013. It has taken attention from many different genre listeners thanks to Youn Sun Nah's successful vocal performance and melodic compositions. A long tour of the album with many spectacular concerts for many important jazz festivals all around the world starts in the same year and is still ongoing.  The album is awarded by German Gold Jazz in 2013. When we look at the genres in wide spectrum of ACT we can say that the albums of Youn Sun Nah belong to Vocal Jazz and World Music at the same time. ACT musicians, double bass player Lars Danielsson and guitarist Ulf Wakenius can be seen in all three albums. Next to them, long time collaboration Xavier Desandre-Navarre is also on the percussion for all these works. These four musicians can be defined as a quartet formed of close friends at the same time. Mathias Eick was on trumpet for the first album Voyage, whereas Vincent Peirani is on accordion for Lento.

As far as I remembered Youn Sun Nah was a guest of Borusan Music House in İstanbul in 2012 with Ulf Wakenius. This time İstanbul audience will be able to listen to her quartet  during the tour of the last album Lento on February 6th this year. We sometimes see Simon Tailleu on double bass instead of long time member Lars Danielsson in Youn Sun Nah Quartet. İstanbul audience will also listen to this bass player. In my humble opinion, the performance will be given by passing the percussion partitions in the album to guitar and accordion will try to carry some melodic bass and cello contributions of Lars in some pieces. As someone based in Ankara I won't be able to join that week-day concert. But as similar to a well known Turkish song: "There is a concert far away. Even we can't go, even we can't listen to it, we are at this concert." My detailed review about the album is as follows:

The album Lento is influenced by many genres from a general perspective. Jazz, faces us in many parts of the album especially in instrumental performances. However, the vocal can be said to belong to a style including pop, rock and folk genres' influences and perform pieces affected by classical compositions like singing French chansons in English. 

The album starts with the title track. Lento means many things. Being the name of the place of French Commune in Corsica, it is mostly used to define a very slow tempo in music or a musical genre affected by disco. The composition and the name are actually inspired from Alexander Skrjabin's Prelude op. 16 Nr. 4 in E minor and its tempo. The duo performances of long time collaborated Lars Danielsson and Ulf Wakenius are very successful. Youn Sun Nah sings as if trying to tell us that this album would be a calmer one compared to previous ACT albums with her slightly reverberated vocal.

Lament is a composition of Youn Sun Nah and it starts with the impressive participation of Vincent Peirani with his accordion to the flawless rhythm of Lars Danielsson and Xavier Desandre-Navarre, which feels like going on for hours and we are suddenly caught by them in the middle of the room. Youn Sun Nah comes to the stage while singing the manifest like lyrics of the piece not only in an emotional state of lament consistent to piece's name but also in a tangled state of mind between desperation and bravery. "I'm not ready for anything" is the main theme. "Neither can I go forward, nor can I turn back." Lars Danielsson's melodic bass, which has strange relations with my sensitive transducers, goes along the piece by playing only the first notes of each measure without filling the background too much. However, how controlled the bass remains on the stage and how it becomes one of the most important characters of the performance with its mother-earth-like self-confidence as if it says "without me you can not exist", are hard to understand without listening. We see Xavier Desandre-Navarre, who has played for a long time with Lars Danielsson, on cajon as well as with his other percussion equipment in this piece. Especially the intense strokes to the cajon, which rises the tension to a higher level when Youn Sun Nah has just climbed the first tenisonal slope of the piece, become one of the main characters of the performance. In my opinion, this piece is one of the most harmonic pieces to the vocal style of Youn Sun Nah in her own discography. Having very sharp phrasings, Youn Sun Nah creates an easily sensible, dignified, attractive and colorful texture over other instruments. Even the performance is not among her acrobatic ones pushing the limits, the rise and falls of the flowing vocal are not only very harmonic with the phonetic structures of the words but also capable of giving the meanings of the lyrics with pronunciations. Through the end, all band members contribute to increase the tension: Youn Sun Nah passes to the high pitches. Vincent Peirani move the accordion with higher speed and intervals, Lars Danielsson pulls the strings faster and with more minimal movements and Xavier Desandre-Navarre adds some more extra touches to the rhythm. The song ends abruptly after the band's instrumental part following Youn Sun Nah's last words in her manifest. It feels like sounds stand still in the air for a while. I have to remind you that the live performances of these pieces in quartet generally are made more minimally by giving the percussion parts to guitar and assigning Lars Danielsson's bow to help Vincent Peirani in carrying the melody.

Covered many times by many musicians, Hurt of Nine Inch Nails became a totally different piece with voice of Youn Sun Nah in this album. Started with the sharp sound of Ulf Wakenius, the piece presents us again the impressive harmony between the duo of Ulf Wakenius and Youn Sun Nah. They will able to decrease and increase the tension even on their own with just a vocal and a guitar.

Composed by Youn Sun Nah and Vincent Peirani, Empty Dream is a composition in which we hold the sounds in emptiness, consistent with its name. The Performance starts with Youn Sun Nah's vocal which sounds like murmurings of a lullaby. Afterwards, we listen to a duo performance with Lars Danilesson. Lars Danielsson presents a very harmonious accompaniment to Youn Sun Nah's vocal here. The piece starts to dissolve when the accordion and the percussion come to the stage. Especially, the magic ambiance given by the accordion makes the audience feel like to be on a flying carpet.

In the characteristic composition of Ulf Wakenius, Momento Magico, we see that how wonderful performances can be produced by long time collaborations of Youn Sun Nah and Ulf Wakenius. Youn Sun Nah accompany each note of the guitar with very spontaneous and sharp scat movements. It is hard to understand which leads and which follows. For sure this shows how successful the performance is. Especially the parts where Youn Sun Nah reaches to highest pitches right after low frequencies and climbs the hills with just a single breath are amazing. After the duo entrance, we see that the other three enter the stage suddenly with a very defined and tensional rhythm. We listen to a very organic quintet in the main body. The silent parts where rhythm trio leaves the duo alone, the fantastic guitar solo of Ulf Wakenius through the end and the following lesson-like vocal performance of Youn Sun Nah make the performance a very important one. 

Compossed by Youn Sun Nah, Soundless Bye starts with solo introduction of Lars Danielsson for the main theme. The breathing sounds during this solo and the melancholic aura given by Youn Sun Nah to the guitar&accoridon is unrivaled. I strongly recommend you give attention to especially to the English pronunciation and intonations.

Youn Sun Nah composed Full Circle with Vincent Peirani. The first part almost sounds like a baroque guitar entrance thanks to Ulf Wakenius. A very fluent melody is mostly driven by accordion. Xavier Dessandre-Navarre makes us feel like there is a drummer besides the percussion with his march-like rhythms. Youn Sun Nah accompanies her own vocal in this piece.

The cover made to Stan Jones country style Ghost Riders in the Sky is also noteworthy. Xavier Desandre-Navarre presents one of the most attractive entrances of the album by his colorful and sharp beats which are in harmony with the similar vocal. The harmony between guitar, bass and accordion is surprising. In my opinion, Youn Sun Nah creates an historical performance with her theatrical vocal in the chorus. The high pitch performances of the vocal are just incredible. Melodies from the throat, passages to the rock vocal and the incredible harmony between our musicians meanwhile create a very impressive overall performance.

Waiting is a composition of Lars Danielsson and Caecilie Norby. For this reason, we just stay speechless and start to watch what's going on when Lars Danielsson starts to play his double bass (it can also be a cello since I saw before that he played cello like a bass with some effects.) like a guitar as comfortable as speaking his native language and pours himself towards Youn Sun Nah's vocal like a wine. Lars Danielsson accompany his own stood still rhythms with his cello calling us from old times thanks to the loop machine. We hear small contributions from the guitar.

The Traditional Korean song Arirang starts with the main theme given by some simple sounds from something like a music-box, wave sounds from percussion and entrance of Lars Danielsson and Ulf Wakenius. Then Youn Sun Nah starts to sing the song like a flying bird returning to home. It is a song whose sharp corners are softened compared to what we hear from traditional Korean vocals.

The cello entrance of Youn Soun Nah's composition New Dawn almost sounds like the first notes of Pachabel's Canon in D. Having talked about the issue, let me express once more that I think the compositions in the album are under a certain classical music effect. The percussion coming afterwards produce an interesting contradiction with the general aura of the piece created by cello and accordion. Youn Sun Nah once again presents a very clear performance to us with her characteristic vocal in this last piece.

The recording, mixing and mastering is all made by Lars Nilsson in Nilento Studios in Gothenburg in Autumn 2012. Lars Nilsson and his studio Nilento are very well known with their many great works and the names can be seen in previous albums.

Youn Sun Nah Quartet 6 Şubat 2014 Borusan Müzik Evi Konseri öncesi Youn Sun Nah'ın 2013 Albümü Lento

Önce biraz biyografik bilgi verelim: Youn Sun Nah'ın asıl adı Na Yoon-sun ve 1969 Güney Kore doğumlu. Annesi bir müzikal oyuncusu, babası ise Kore’nin önemli orkestra şeflerinden. Üniversite eğitimi Güney Kore'de Fransız Edebiyatı üzerine. 1995'te Fransa'ya caz ve vokal eğitimi almak için gidinceye kadar bir müzikaldeki performansının dışında müzikle ilgili pek bir aktivitesini göremeyiz. Fransa'nın bir çok ünlü caz okulunda geçen eğitiminin ardından 2009'da başlayan ACT ile olan birlikteliğine kadar tam 5 tane albüm görürüz: Reflect(2001), Light for The People(2002), Down By Love(2003), So I Am...(2004), Memory Lane(2007). Bu dönem Fransa'da kendi beşlisi ile çok çeşitli mekanlarda performans verdiği ve yavaş yavaş Avrupa'da tanınır hale geldiği bir dönem olarak değerlendirilebilir. Aynı süre zarfında Kore'den aldığı sayısız ödülün yanında Jazz à Juan Concours'tan alınan Grand Prize ve New York'taki en önemli caz mekanlarından Jazz At Lincoln Center tarafından yapılan davet dünya sahnesine de çıkmasını sağlar. Çok çeşitli türde performansların yer aldığı ilk 5 albümün ardından 2008 çıkışlı olan ancak 2009'da ACT'den yayımlanan Voyage albümü ile Youn Sun Nah'ın kariyerinde çok önemli bir yeri olan ve daha önce David Bowie ve Dee Dee Bridgewater gibi isimlerin aldığı Chevaliers of the Ordre des Arts ödülünü görürüz. Bu sırada listelerde üst sıralar, bir çok ödül ve cesaret verici eleştiriler hakkıyla alınmaya başlar. 2010'da yine ACT'den yayımlanan ve çok dikkat çekici bir Metallica Enter Sandman "cover"ı da içeren ve aynı yıl Fransa'da en çok satılan caz albümü olmayı başaran Same Girl albümü ile yılın neredeyse tümünün konserle geçtiği, ECHO tarafından Stacey Kent ve Lizz Wright gibi adayları geride bırakarak en iyi uluslararası vokal ödülünün alındığı ve kariyerin tepe yaptığı bir süreç başlar. 2013 yılında ACT'den Youn Soun Nah'ın son albümü Lento çıkar. Albüm, her tür dinleyiciyi bir anda kendisine çekebilecek besteleri ve Youn Sun Nah'ın başarılı vokal performansı sayesinde çok beğenilir. İnanılmaz ilgi toplayan konserlerle geçen ve bir çok ünlü caz festivalinde sahne alınan bitmek bilmeyen turneler peşi sıra gelir ve hala devam eder. Albüm 2013’te German Gold Jazz Ödülünü alır. ACT’in genel albüm türlerine baktığımızda Youn Sun Nah albümleri, Vocal Jazz olduğu kadar World Music sınıfında da değerlendirilebilir. Üç albümde de ACT müzisyeni kontrbas sanatçısı Lars Danielsson’u ve gitarist Ulf Wakenius’u görürüz. Bunun yanında uzun süreli birliktelik perküsyonist Xavier Desandre-Navarre de bu albümlerde karşımıza çıkar. Bu dörtlüyü genellikle bir arada performans veren iyi dört dost olarak görmek mümkündür artık. İlk ACT albümü Voyage’da trompette Mathias Eick katkısı varken, son albüm Lento’da akordeon katkısı Vincent Peirani’den gelir.

Hatırladığım kadarıyla Youn Sun Nah daha önceden Ulf Wakenius ile 2012'de yine Borusan Müzik Evi'ne konuk olmuştu. 6 Şubat 2014’te Borusan Müzik Evi’ne Lento albümünün turnesi kapsamında gelecek olan ekip perküsyonistin olmadığı quartet formatında olacak. Youn Sun Nah Quartet’te kontrbasta uzun süreli birliktelik Lars Danielsson yerine zaman zaman Simon Tailleu’yu görmekteyiz. Perşembe günü İstanbul’da da dinleyiciler bu basçıyı dinleyecekler. Konserde sizleri nelerin beklediğine dair fikrinizin oluşması için Lento albümünü kesinlikle dinlemenizi tavsiye ediyorum. Ben şahsen, albümde duyduklarınıza göre perküsyon görevlerinin genellikle gitara verildiği, melodik bas ve çello partisyonlarının daha çok akordeon tarafından yürütüleceği bir performans tahmin etmekteyim. Ben bir Ankaralı olarak hafta içi yapılan bu konsere gelemeyeceğim. Ama şarkıdaki gibi, "Orada bir konser var uzakta. Gidemesek de, dinleyemesek de, biz o konserdeyiz." Albümle ilgili ayrıntılı görüşlerim ise şöyle:

Lento albümü genel manada bir çok türden etkilenmiş. Caz, albümün belli yerlerinde özellikle enstrüman icralarında karşımıza çıkmakta. Ancak vokal tarzını Fransız şansonlarının İngilizce seslendirilmesi olarak tanımlayabileceğimiz bir tarzın pop, rock ve folk etkiler altında, kimi zaman klasik müzik dolu kulakların bestelediği anlaşılan parçalara yaptığı türden şeklinde nitelemek mümkün bence.

Albüm “title track” ile başlar. Lento bir çok manaya gelir. Korsika adasındaki Fransız komününün adı olduğu gibi, müzikte çok yavaş bir tempoya veya disko etkisi altındaki elektronik bir türe de verilen isimdir. Parçanın ismi ve bestesi aslında Alexander Skrjabin'in Prelude op. 16 Nr. 4 in E minor adlı eserinden ve temposundan esinlenilmiştir. Beraber çokça performans veren Ulf Wakenius'un ve Lars Danielsson'un eşliği ve vokalin olmadığı kısımlardaki duo performansları oldukça başarılı. Youn Sun Nah bu parçadaki hafif “reverb”lü ve naif vokali ile aslında diğer iki ACT albümünden daha sakin bir albümle karşımızda olduğunu anlatır gibi.

Youn Sun Nah bestesi Lament, Lars Danielsson ve Xavier Desandre-Navarre'nin sanki dakikalardır devam ediyormuş da biz odaya girdiğimizde ortasından yakalamışız gibi tonlayan o kusursuz ritminin üstüne Vincent Peirani'nin ömrümüze ömür katan etkileyici akordeonu ile başlar. Youn Sun Nah, parçaya üçlü ana temayı verdikten sonra hem “lament”in kelime anlamını anlatacak şekilde matem ve ah çekme havasında, hem de çaresizlikle cesurluğun karmaşasında bir manifestoyu ifade eder gibi kendinden emin sözleri okuyarak girer. "Hiç bir şeye hazır değilim"dir ana fikir. "Ne daha fazla ilerleyebilirim, ne de geri gidebilirim". Lars Danielsson'un o artık içimdeki hassas almaçlarla garip bir ilişki içerisinde olan melodik bası ortalığı çok karıştırmadan sadece her bir dörtlünün başındaki notaları basarak ilerler. Ancak nasıl kontrollü uzar o bas ve nasıl şarkının en önemli karakterlerinden biri olmuştur o toprak ana gibi "ben olmadan hayat olmaz" diyen özgüveni; dinlemeden anlamanız zor. Eskiden beri Lars ile beraber çalan perküsyonist Xavier Desandre-Navarre'yi bu parçada standart ritim aletleri ile olduğu kadar “cajon”u ile de görürüz. Özellikle Youn Sun Nah'ın ilk yokuşu geride bıraktığı anlarda o tansiyonu bir adım yukarı taşımada “cajon”u hiç boş bırakmayan vuruşlar parçanın ana karakteristiklerinden birini oluşturur. Parça bence Youn Sun Nah'ın bütün diskografisi içerisinde vokal karakteristiğine en uygun parçalardandır. Son derece net cümlelemelere sahip olan Youn Sun Nah bu parçada bütün enstrümanların üzerinde her ayrıntısı ile hissedilebilen ağır başlı, çekici, karakteristik ve renkli bir doku oluşturur. Öyle teknik açıdan sınırları zorladığı akrobatik vokali ile bizi bizden alan parçalardaki performanslardan olmasa da su gibi akan vokaldeki iniş çıkışlar sözlerin fonetik yapısı ile inanılmaz uyumlu olduğu gibi duygusal anlamları da telaffuzlarda verebilen niteliktedir. Sonlara doğru tansiyonun artışına grup elemanları tümden katkı sağlar: Youn Sun Nah daha ince tona geçer, Vincent Peirani akordeonu daha sık ve dar aralıklarda kapatıp açar, Lars Danielsson ölçü başlarında telleri daha hızlı, daha çok ve daha kısa çeker, Xavier Desandre-Navarre ise fazladan vuruşlar ekler standart ritme. Şarkı, tansiyonun en yükseldiği yerde manifestoyu uzun ve etkileyici bir sonla bitiren Youn Sun Nah'ın ardından ekip elemanlarının bir kaç ölçü daha çalmayı devam ettirip bir anda bitirmesi ile sona erer. Sesler sanki havada asılı kalmış gibidir. Parçanın canlı performanslarında zaman zaman perküsyonun yokluğunda ritmin gitarıyla Ulf Wakenius'a teslim edildiğini, Lars Danielsson'un yayıyla Vincent Peirani'ye destek olduğunu ve daha minimal bir icranın gerçekleştirildiğini de hatırlatalım.

Nine Inch Nails'in çokça “cover”lanan parçası Hurt, Youn Sun Nah'ın inanılmaz derinlikteki vokali ile baştan yaratılmış gibidir. Ulf Wakenius'un keskin gitar tonu ile başlayan parça ikilinin etkileyici uyumunu bir kez daha gözler önüne seren duo bir performanstır.  Gitarın ve vokalin sade duosunda bile ikili tansiyonu başarılı bir şekilde yer yer yükseltip düşürebilmektedirler.

Youn Sun Nah'ın Vincent Peirani ile bestelediği Empty Dream, ismiyle müsemma bir büyük boşlukta seslere tutunduğunuz bir beste ve icradır. Performans vokalin sözsüz bir ninniyi mırıldanması gibi başlar. Ardından Lars Danielsson ile yapılan duo bir icraya tanık oluruz. Lars Danielsson burada Youn Sun Nah'ın melodik ve güçlü sesine tam da olması gerektiği gibi eşlik sunar. Sonrasında akordeonun ve perküsyonun devreye girmesi ile şarkı çözülür. Özellikle akordeonun verdiği büyülü atmosfer uçan bir halıda hissettirir dinleyiciyi.

Ulf Wakenius'un karakteristik bestelerinden biri olan Momento Magico'da Youn Sun Nah ve Ulf Wakenius'un uzun süreli birlikteliklerinin ne derece üst düzeyde bir performans oluşturabileceğini dinlemekteyiz. Youn Sun Nah tamami ile sözsüz şarkının başından sonuna gitarın her notasına oldukça hızlı ve keskin scat eşlikler sunar. Gitar mı önden gider vokal mi anlamak zordur. Bu da uyumun ne kadar başarılı olduğunu göstermektedir. Özellikle Youn Sun Nah'ın en kalın notaların hemen ardından en incelere çıktığı bölümler ve kesintisiz bir şekilde tek bir nefeste tırmandığı yokuşlar büyüleyicidir. Duo girizgahın ardından, geri kalan üçlünün çok ani, tanımlı ve tansiyonu yerinde bir şekilde sahneye geldiğini görürüz. Oldukça organik bir beşli dinleriz parçanın ana gövdesinde. Ritim üçlünün “duo”muzu yalnız bıraktığı sakin bölgeler, Ulf Wakenius'un sonlara yakın verdiği muhteşem solo ve Youn Sun Nah'ın hemen ardından verdiği ders niteliğindeki vokal performans şarkıyı albümün en önemli icralarından biri yapar. 

Youn Sun Nah bestesi Soundless Bye, Lars Danielsson'in ana temayı solo olarak vermesi ile başlar. O kontrbas çalınırken alınıp verilen nefesler ve Youn Sun Nah'ın gitar & akordeon ikilisi ile birlikte verdiği melankolik hava gerçekten eşsizdir. Bu parçada özellikle başarılı İngilizce telaffuzlara ve vurgulara dikkat edilmesini tavsiye ediyorum. 

Youn Sun Nah'ın Vincent Peirani ile yaptığı beste Full Circle, neredeyse barok gitar gibi tonlayan bir Ulf Wakenius girizgahı ile başlar. Oldukça akıcı bir melodi çoğunlukla akordeon üzerinden yürütülür. Xavier Dessandre-Navarre askeri marşları hatırlatan ritimleriyle stüdyoda hem bir perküsyonist hem bir davulcu aynı anda performans veriyormuş gibi hissettirir. Youn Sun Nah bu parçada kendi vokaline de eşlik eder.

Stan Jones'un country türündeki Ghost Riders in the Sky'a yapılan cover da oldukça dikkat çekicidir. Xavier Desandre-Navarre'nin renkli ve sert perküsyonu aynı özelliklere sahip vokalle albümün en enerjik ve cüretkar performanslarından birini sunar girişte. Ardından giren gitar, bas ve akordeonun uyumu gerçekten şaşırtıcıdır. Youn Sun Nah nakarat bölümünde eşsiz bir tiyatral vokalle bence tarihe imzasını atar. Vokale ait yüksek “pitch”ler inanılmazdır. Gırtlak nağmeleri, rock vokale gidiş gelişler ve bütün bunlar olurken enstrümanlarının başındaki müzisyenlerimizin harika uyumu ortaya çok etkileyici bir performans çıkarmıştır. 

Waiting bir Lars Danielsson ve Caecilie Norby bestesidir. Bu sebeple ana dilini konuşur rahatlıkta kontrbasını (çoğu zaman Lars'ın çellosunu efekt yardımıyla bas gibi çaldığını da gördüğümden burada çello da kullanılmış olabilir.) gitar gibi çalan Lars Danielsson'un şarabın kadehe dolması gibi Youn Sun Nah'a doğru akmaya başladığında dilimiz tutulmuş bir vaziyette olanları seyrederiz. Loop sayesinde havada asılı kalan Lars Danielsson'un ritimlerine yine Lars Danielsson bu kez çok eski zamanlardan seslenen çellosu ile eşlik eder. Aralarda çok küçük gitar katkıları da duyarız. 

Kore anonimi Arirang parçası müzik kutusundan çıkıyormuş gibi tonlayan basit seslerin ana melodiyi vermesinin ardından dalga seslerini perküsyondan vermeyi başaran Xavier Desandre-Navarre'nin ve Lars Danielsson ile Ulf Wakenius'un parçaya girmesi ile başlar. Hemen ardından duyduğumuz Youn Sun Nah kendi topraklarına dönmüş havada süzülen güzel bir kuş gibidir. Geleneksek Kore vokallerine göre kenarları biraz daha yumuşatılmış bir performanstır dinlediğimiz.

Youn Soun Nah bestesi New Dawn'ın çello girişinde parça neredeyse Pachabel'in Canon in D'sini andırır. Burada meselesi geçmişken albüm genelinde bestelerin ciddi bir klasik müzik etkisi altında olduğunu düşündüğümü tekrar hatırlatmak isterim. Sonrasında gelen etnik perküsyon parçanın çello ve akordeon baskınlığında geçen geneliyle ilgi çekici bir tezat oluşturur. Youn Sun Nah yine açıkça seçilebilen vurguları ve karakterli sesiyle alıştığımız kalitesinde bir icra sunar bize bu son parçada.

Albümün kayıtları, miksajı ve masteringi 2012 yılının sonbahar aylarında ilk ACT albümünden beri ismini gördüğümüz Lars Nilsson tarafından kaliteli işleriyle ünlü Göteborg’daki Nilento Stüdyolarında gerçekleştirilmiştir.